Leesbelevingsverslag "Het diner"

 Voor deze opdracht heb ik me verdiept in de Nederlandstalige literatuur en heb ik het boek “Het diner” van Herman Koch gelezen. Wat voor velen een meeslepende roman vol met emoties zou moeten zijn, vond ik eerder een teleurstelling. Het boek gaat over een vader genaamd Paul die samen met zijn echtgenote (Claire) door zijn broer (Serge) op een chic diner wordt uitgenodigd om er een ernstig gesprek te voeren over hun zonen, maar het valt hen ongelofelijk moeilijk om tot de kern van de zaak te komen. Naarmate de avond vordert loopt het etentje uit de hand en gebeuren er vreselijke dingen.

Mijn ouders hebben mij aangeraden dit boek te lezen. Volgens hen was het een meeslepend verhaal waarin je wordt meegenomen in de gedachten en gevoelens van de personages. Het boek is opgebouwd rond de verschillende gangen van een diner, die symbool staan voor de toenemende spanning tussen de personages. Ik vond dat het boek te diep inging op de gedachten van de personages, waardoor het langdradig werd. Meerdere keren had ik de neiging om een aantal pagina’s over te slaan, vooral in de hoofdstukken die een uitgebreide flashback bevatten die geen invloed had op het verhaal. Ik moest me ook elke keer stimuleren om de volgende dag terug verder te lezen. Langs de andere kant begrijp ik wel waarom dit boek op de markt is gebracht, want het bezit een meeslepend verhaal. Ik denk ook wel dat vele mensen specifieke beschrijvingen over de gedachten en de gevoelens van de personages zeer interessant vinden.

Het verhaal vond ik wel aangrijpend, want in het begin weet de lezer niets over wat er gebeurd is. Naarmate het verhaal vordert, komt de lezer meer en meer geheimen over de verschillende personages te weten totdat alles één groot geheel wordt. De personages worstelen niet alleen met de situatie waarin ze zich bevinden, maar ook met zichzelf. Het diner wordt een soort van morele strijd tussen de personages, waarbij elk van hen de grenzen tussen goed en kwaad probeert op te zoeken. In het verhaal plegen twee jongens van mijn leeftijd een ernstige misdaad die niet zomaar goed te praten valt. Ik vind de manier waarop hun ouders er mee omgaan helemaal fout. Paul en Claire zijn zeer gefixeerd op het behouden van een gelukkig gezin. Door alle omstandigheden dreigt dit gelukkige gezin uit elkaar te vallen. Paul en Claire proberen dit te voorkomen door iedereen die met de misdaden van hun zoon naar buiten durft te komen het zwijgen op te leggen. Ik vind het behouden van een gelukkig gezin zeer belangrijk, maar het moet ook mogelijk en haalbaar blijven.

Ik kan me in de meeste personages niet echt terugvinden. Paul is vrij agressief en gaat soms flink uit zijn dak. Zo heeft hij de rector van de school van Michel keihard in zijn gezicht geslagen. Claire staat toe dat haar zoon op de avond van het diner zaken uitsteekt die niet door de beugel kunnen. Dit vind ik ook niet echt de beste opvoeding die je uw kind kunt geven. Ik kan me wel terugvinden in Serge die van plan is zijn eigen carrière te laten vallen om de toekomst van zijn zoon te redden.

In het algemeen zou ik het boek omschrijven als een intrigerend verhaal dat nog lang blijft hangen na het omslaan van de laatste pagina. Het was gewoon iets te detaillistisch geschreven waardoor ik het te langdradig vond. Ik zou het zeker aanraden aan mensen die geïnteresseerd zijn in verhalen die gaan over wat er in iemands hoofd afspeelt en de gevoelens waarmee die persoon worstelt. Ik kan hieruit besluiten dat de psychologische roman niet voor mij is weggelegd en ik het de volgende keer bij een actieverhaal houd.